കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി വിഴിഞ്ഞം അന്താരാഷ്ട്ര തുറമുഖം ചർച്ചകളിൽ നിറയുന്നത് വൻ നേട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ കൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ, ആ തിളക്കമാർന്ന കണക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചുവെച്ച ഒരു 'കോർപ്പറേറ്റ് ഗൂഢാലോചന'യുടെ കറുത്ത പാടുകൾ ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരികയാണ്.
വിഴിഞ്ഞം പദ്ധതിയുടെ 49 ശതമാനം ഓഹരികൾ സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് ആസ്ഥാനമായുള്ള മെഡിറ്ററേനിയൻ ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനിയുടെ ടെർമിനൽ വിഭാഗമായ 'ടെർമിനൽ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് ലിമിറ്റഡിന്' കൈമാറാൻ അദാനി പോർട്സ് തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, അത് വെറുമൊരു ബിസിനസ്സ് കൈമാറ്റമായിരുന്നില്ല; കേരളത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തന്ത്രപ്രധാന ആസ്തിയുടെ മേലുള്ള വൻ അട്ടിമറിയായിരുന്നു.
എം.എസ്.സിക്ക് വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ പകുതിയോളം നിയന്ത്രണം ലഭിക്കുമ്പോൾ, അത് സ്വാഭാവികമായും വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ 'കോമൺ യൂസർ' അഥവാ പൊതുവായ ഉപയോഗസൗകര്യം എന്ന പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യത്തെ തകിടം മറിക്കും.
ഏകദേശം 13,220 കോടി രൂപയുടെ അഥവാ 1.4 ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഇടപാടാണ് ഈ ഓഹരി കൈമാറ്റം. ഉപരിപ്ലവമായി നോക്കിയാൽ, ഇത് വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ വിപണി മൂല്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചതായി തോന്നാം. എന്നാൽ, ഈ സംഖ്യകൾക്ക് പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യം അതീവ ഗുരുതരമാണ്. 2015-ലെ കൺസഷൻ കരാറിലെ 5.3-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം, പദ്ധതിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിൽ 25 ശതമാനത്തിലധികം മാറ്റം വരുത്തണമെങ്കിൽ കേരള സർക്കാരിന്റെ മുൻകൂർ രേഖാമൂലമുള്ള അനുമതി നിർബന്ധമാണ്. ഈ നിയമത്തെ അട്ടിമറിച്ചുകൊണ്ട്, സർക്കാരിനെ ഇരുട്ടിൽ നിർത്തി അദാനി ഗ്രൂപ്പ് ഈ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത് ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനി ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തോട് കാണിക്കുന്ന അങ്ങേയറ്റത്തെ അവജ്ഞയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
തുറമുഖത്തിന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയെക്കുറിച്ചുള്ള കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ നിലവിൽ വിഴിഞ്ഞം 2 ദശലക്ഷം TEUs എന്ന സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ല് പിന്നിട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഈ വേഗതയിൽ പദ്ധതി മുന്നേറുമ്പോൾ അദാനി ഗ്രൂപ്പ് എന്തിനാണ് പെട്ടെന്നൊരു വിദേശ പങ്കാളിയെ തേടിപ്പോയതെന്നത് വലിയ ചോദ്യമാണ്. 2028-ഓടെ 5.7 ദശലക്ഷം TEUs എന്ന ശേഷിയിലേക്ക് എത്താൻ ആവശ്യമായ മൂലധനം സ്വന്തം നിലയിൽ സമാഹരിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു വൻകിട കമ്പനി, എന്തിനാണ് ലാഭവിഹിതം പങ്കിടാൻ തയ്യാറാവുന്നത് എന്നതിനപ്പുറം ഇതിൽ വൻ കോർപ്പറേറ്റ് ഗൂഢലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടെയ്നർ ഷിപ്പിംഗ് കമ്പനിയായ എം.എസ്.സിക്ക് വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ പകുതിയോളം നിയന്ത്രണം ലഭിക്കുമ്പോൾ, അത് സ്വാഭാവികമായും വിഴിഞ്ഞത്തിന്റെ 'കോമൺ യൂസർ' അഥവാ പൊതുവായ ഉപയോഗസൗകര്യം എന്ന പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യത്തെ തകിടം മറിക്കും. തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കപ്പലുകൾക്ക് മാത്രം മുൻഗണന നൽകുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ ടെർമിനലായി വിഴിഞ്ഞം മാറുന്നത് കൊച്ചി ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് തുറമുഖങ്ങളുടെ ഭാവിക്ക് തന്നെ ഭീഷണിയാകും.
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഇത്തരം സ്വകാര്യവൽക്കരണ നീക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും ജനങ്ങൾക്ക് ദോഷകരമായി ഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹൈഫ തുറമുഖം സ്വകാര്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായതുപോലെ, ലാഭമുണ്ടാക്കുക എന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിദേശ കമ്പനികൾ പലപ്പോഴും പ്രാദേശിക താൽപ്പര്യങ്ങളെയും തൊഴിൽ മേഖലയെയും അവഗണിക്കാറുണ്ട്.
ഈ ഇടപാടിൽ ഏറ്റവും ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു വശം 'നികുതി വെട്ടിപ്പിന്റെയും ലാഭക്കടത്തിന്റെയും' സാധ്യതകളാണ്. സ്വിറ്റ്സർലൻഡ് ആസ്ഥാനമായുള്ള ഒരു കമ്പനിക്ക് ഓഹരി കൈമാറുമ്പോൾ, ഇതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ലാഭവിഹിതം എങ്ങനെയാണ് വിദേശത്തേക്ക് ഒഴുകാൻ പോകുന്നത് എന്നതിൽ വ്യക്തതയില്ല. പലപ്പോഴും ഇത്തരം വൻകിട കോർപ്പറേറ്റ് ഇടപാടുകൾ നടക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ആദായനികുതി വിഹിതം എവിടെ അടയ്ക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും, ലാഭം മുഴുവൻ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് റീപാട്രിയേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് എന്ത് ഗുണമാണ് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നത് എന്നതും ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കണം. ഭാവിയിൽ തുറമുഖത്ത് എന്തെങ്കിലും തർക്കങ്ങളോ നിയമപരമായ പ്രശ്നങ്ങളോ ഉണ്ടായാൽ, വിദേശ കമ്പനി എന്ന നിലയിൽ എം.എസ്.സിക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ആർബിട്രേഷൻ കോടതികളെ സമീപിക്കാൻ സാധിക്കും. ഇത് ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് മേൽ വിദേശ കമ്പനികളുടെ മേൽക്കോയ്മയ്ക്ക് കാരണമാകും.
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഇത്തരം സ്വകാര്യവൽക്കരണ നീക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും ജനങ്ങൾക്ക് ദോഷകരമായി ഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹൈഫ തുറമുഖം സ്വകാര്യവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായതുപോലെ, ലാഭമുണ്ടാക്കുക എന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിദേശ കമ്പനികൾ പലപ്പോഴും പ്രാദേശിക താൽപ്പര്യങ്ങളെയും തൊഴിൽ മേഖലയെയും അവഗണിക്കാറുണ്ട്. നേരത്തെ, മ്യാൻമറിലെ സൈനിക ഭരണകൂടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദങ്ങളിൽ അദാനി ഗ്രൂപ്പിന്റെ പേര് ഉയർന്നുവന്നത്, അടിസ്ഥാന സൗകര്യ പദ്ധതികളിലെ സുതാര്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. നോർവീജിയൻ പെൻഷൻ ഫണ്ട് പോലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര നിക്ഷേപകർ പോലും ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ അദാനിയുടെ ഇത്തരം ഇടപെടലുകളെ നിരീക്ഷണത്തിലാക്കിയിരുന്നു എന്നത് നമ്മൾ ഓർക്കണം.
കേരളം കണ്ട എക്കാലത്തെയും വലിയ വികസന മുരടിപ്പിനെ അതിജീവിച്ച പദ്ധതിയാണിത്. മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെയും പൊതുജനങ്ങളുടെയും ആശങ്കകൾ പരിഗണിച്ചാണ് നാം ഇന്ന് ഇവിടെ എത്തിയത്. ഇന്ന് ആ വിഴിഞ്ഞം ഒരു കമ്പോളച്ചരക്കായി മാറുമ്പോൾ, അത് കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക വിഷയമല്ല, രാഷ്ട്രീയമായ അധിനിവേശമാണ്.
നമ്മൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി ഈ തുറമുഖത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയെക്കുറിച്ചുള്ള അവ്യക്തതയാണ്. വിഴിഞ്ഞം അന്താരാഷ്ട്ര തുറമുഖം ലിമിറ്റഡ് വഴി കേരള സർക്കാർ ഭൂമിയും ആയിരക്കണക്കിന് കോടികൾ പൊതുഖജനാവിൽ നിന്ന് മുടക്കിയുമാണ് ഈ പദ്ധതി യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്. എന്നിട്ടും, ഒരു വിദേശ കമ്പനിക്ക് ഇത്രയും വലിയ ഓഹരി വിൽക്കുമ്പോൾ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കുകയോ അവർക്ക് വിശ്വാസത്തിലെടുക്കുകയോ ചെയ്യാത്തത് ജനാധിപത്യത്തോട് ചെയ്യുന്ന വഞ്ചനയാണ്. ഈ 13,000 കോടി രൂപ അദാനി ഗ്രൂപ്പ് എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കാൻ പോകുന്നത്, തങ്ങളുടെ മറ്റ് സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ തീർക്കാനാണോ അതോ പുതിയ കോർപ്പറേറ്റ് സാമ്രാജ്യങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുക്കാനാണോ എന്ന് സർക്കാർ വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കൂടാതെ, തുറമുഖത്തിന്റെ സുരക്ഷാ ചുമതലയുള്ള ഏജൻസികൾ ഈ വിദേശ പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും സുരക്ഷാ പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്നതും ദുരൂഹമാണ്. ലാൻഡ് ലോർഡ് പോർട്ട് മാതൃകയിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ കേരള സർക്കാരിന് ഇതിൽ എന്ത് വീറ്റോ പവർ ഉണ്ടെന്നതും ജനങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കേരളം കണ്ട എക്കാലത്തെയും വലിയ വികസന മുരടിപ്പിനെ അതിജീവിച്ച പദ്ധതിയാണിത്. മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെയും പൊതുജനങ്ങളുടെയും ആശങ്കകൾ പരിഗണിച്ചാണ് നാം ഇന്ന് ഇവിടെ എത്തിയത്. ഇന്ന് ആ വിഴിഞ്ഞം ഒരു കമ്പോളച്ചരക്കായി മാറുമ്പോൾ, അത് കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക വിഷയമല്ല, രാഷ്ട്രീയമായ അധിനിവേശമാണ്. ഇക്കാര്യത്തിൽ നിയമപരമായ പരിശോധന മാത്രം പോരാ, ഒരു ജനകീയ അന്വേഷണം തന്നെ ആവശ്യമാണ്. കരാർ വ്യവസ്ഥകൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ അത് റദ്ദ് ചെയ്യാനുള്ള ആർജ്ജവം സർക്കാർ കാണിക്കണം. അദാനിയുടെ സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ സുരക്ഷയേക്കാൾ വലുതല്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം. കണക്കുകൾ കൊണ്ട് മായാജാലം കാണിക്കാൻ കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് സാധിക്കും, എന്നാൽ ഒരു തുറമുഖത്തിന്റെ ഭാവിയും കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്വയംഭരണവും പണയം വെച്ചുകൊണ്ട് നടത്തുന്ന ഈ ഓഹരി കൈമാറ്റം നാളെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു കറുത്ത അധ്യായമായി മാറും. വിഴിഞ്ഞം വിദേശികൾക്കും കോർപ്പറേറ്റുകൾക്കും അടിയറവ് വെക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ഈ നാടിന്റെ നട്ടെല്ലായി നിലകൊള്ളേണ്ട ഒന്നാണ്. കാലം അത് ഓർമ്മിപ്പിക്കും, അധികാരികൾ അത് തിരിച്ചറിയണം.