മഹാമാരിയുടെ കറുത്ത നാളുകളില് നിന്ന് ലോകം കഷ്ടിച്ച് ശ്വാസം വീണ്ടെടുത്തു വരുമ്പോഴാണ് വന്ശക്തികളുടെ അധികാരഹുങ്ക് ആഗോള വിപണിയുടെ നട്ടെല്ലൊടിച്ചത്. ഇന്ത്യയെപ്പോലെ അതിവേഗം വളരുന്ന, എന്നാല് ഊര്ജ്ജ വിഭവങ്ങള്ക്കായി അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന് ഈ വിലക്കയറ്റം കേവലമൊരു സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര കണക്കല്ല
ഒന്പത് പതിറ്റാണ്ടിന്റെ ചരിത്രവും സമകാലിക വായനയും
മാറ്റിവെക്കാനാവാത്ത ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളോടെയാണ് ആധുനിക ലോകത്തെ യുദ്ധങ്ങള് കടന്നുവരുന്നത്. ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളില് യുദ്ധങ്ങള് എപ്പോഴും ഭൂപടങ്ങളിലാണ് അടയാളപ്പെടുത്താറുള്ളത്. എന്നാല് ആ ഭൂപടങ്ങളില് വീഴുന്ന ചോരക്കറകള് ഒടുവില് ചെന്നടിയുന്നത് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിലുള്ള ദരിദ്ര നാരായണന്മാരുടെ നിത്യജീവിതത്തിലേക്കാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിലെയും കിഴക്കന് യൂറോപ്പിലെയും നീലാകാശങ്ങളില് അത്യാധുനിക യുദ്ധവിമാനങ്ങള് തുപ്പുന്ന തീഗോളങ്ങള്, അനേകം സമുദ്രങ്ങള്ക്കപ്പുറം ഇന്ത്യയിലെ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയിലെ ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിലാണ് ഇന്ന് കനലായി എരിയുന്നത്. ആധുനിക സാമ്രാജ്യത്വ മോഹങ്ങളുടെയും ഭൗമരാഷ്ട്രീയ വടംവലികളുടെയും ഏറ്റവും ക്രൂരമായ പ്രത്യാഘാതം, അത് യുദ്ധക്കളങ്ങളില് മരിച്ചുവീഴുന്ന സൈനികരിലോ തകര്ന്നടിയുന്ന കോണ്ക്രീറ്റ് സൗധങ്ങളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്നതാണ്. മറിച്ച് അത് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ ദശകോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ മേല് 'ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട പണപ്പെരുപ്പം' എന്ന നിശബ്ദ സാമ്പത്തിക യുദ്ധമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.
ആഗോളീകരണം ലോകത്തെ ഒരു ഗ്രാമമാക്കിയെന്ന് നാം അഹങ്കരിച്ചപ്പോള്, ആ ഗ്രാമത്തിലെ വഴിത്തര്ക്കങ്ങള് ലോകത്തെ മുഴുവന് പട്ടിണിയിലാക്കുമെന്ന യാഥാര്ഥ്യം പലപ്പോഴും മറന്നുപോയി
മഹാമാരിയുടെ കറുത്ത നാളുകളില് നിന്ന് ലോകം കഷ്ടിച്ച് ശ്വാസം വീണ്ടെടുത്തു വരുമ്പോഴാണ് വന്ശക്തികളുടെ അധികാരഹുങ്ക് ആഗോള വിപണിയുടെ നട്ടെല്ലൊടിച്ചത്. ഇന്ത്യയെപ്പോലെ അതിവേഗം വളരുന്ന, എന്നാല് ഊര്ജ്ജ വിഭവങ്ങള്ക്കായി അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിന് ഈ വിലക്കയറ്റം കേവലമൊരു സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര കണക്കല്ല. മറിച്ച് അത് ജനങ്ങളുടെ വാങ്ങല് ശേഷിക്ക് മേല് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെട്ട ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമായ ഒരു പരോക്ഷ നികുതിയാണ്. മാതൃഭൂമി അതിന്റെ ജന്മനാള് മുതല് ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ച മാനവികതയുടെയും ജനപക്ഷ നയങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തില് നോക്കുമ്പോള്, ഈ ആഗോള പ്രതിസന്ധി കേവലമൊരു വിപണി ചലനമല്ല, മറിച്ച് ദരിദ്രന്റെ അതിജീവനത്തിന് മേലുള്ള കടന്നാക്രമണമാണ്.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അതിരുകള് സാമ്പത്തിക താല്പ്പര്യങ്ങളാല് അലിഞ്ഞുപോയ ഈ നൂറ്റാണ്ടില്, ഒരു പ്രദേശത്തുണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു സായുധ ചലനം പോലും ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലകളില് വന് ഭൂകമ്പങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കും. വന്ശക്തികളുടെ ഈ യുദ്ധക്കൊതിക്ക് ഇരയാകുന്നത് വികസ്വര രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഒരു കോണില് ബോംബുകള് വീഴുമ്പോള് മറ്റൊരു കോണില് പട്ടിണിമരണങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നത് സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിന്റെ പരാജയത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. യുദ്ധത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ വില നിശ്ചയിക്കുന്നത് ആയുധ കമ്പനികളുടെ ലാഭക്കണക്കുകളിലല്ല, മറിച്ച് സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിത സൂചികകളിലാണ്. വിപണിയുടെ ഈ അനിയന്ത്രിതമായ കുതിച്ചുചാട്ടം കേവലം താല്ക്കാലിക പ്രതിഭാസമല്ലെന്നും, അത് ദീര്ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില് രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുമെന്നും നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.
ആഗോള പശ്ചാത്തലവും തകരുന്ന വിതരണ ശൃംഖലകളും
ആഗോളീകരണം ലോകത്തെ ഒരു ഗ്രാമമാക്കിയെന്ന് നാം അഹങ്കരിച്ചപ്പോള്, ആ ഗ്രാമത്തിലെ വഴിത്തര്ക്കങ്ങള് ലോകത്തെ മുഴുവന് പട്ടിണിയിലാക്കുമെന്ന യാഥാര്ഥ്യം പലപ്പോഴും മറന്നുപോയി. അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധിയും ലോകബാങ്കും ഒരേസ്വരത്തില് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്ന സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ കാരണം പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനിര്മ്മിതമായ ദുരന്തങ്ങളാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഊര്ജ്ജ നാഡിയായ ഹോര്മൂസ് കടലിടുക്കും ചെങ്കടലിലെ ബാബ്എല്മന്ദേബും ഇന്ന് സായുധ സംഘര്ഷങ്ങളുടെ മുനമ്പിലായതോടെ അന്താരാഷ്ട്ര കപ്പല് കമ്പനികള് ആഫ്രിക്കന് ഭൂഖണ്ഡം ചുറ്റി ദീര്ഘദൂരം സഞ്ചരിക്കാന് നിര്ബന്ധിതരായിരിക്കുന്നു. ഇത് ആഗോളതലത്തില് കടല്മാര്ഗ്ഗമുള്ള ചരക്കുകൂലി മുന്നൂറ് ശതമാനത്തോളമാണ് വര്ദ്ധിപ്പിച്ചത്. ഇതിനോടൊപ്പം യുദ്ധമേഖലകളിലൂടെയുള്ള ചരക്കുനീക്കത്തിനുള്ള ഇന്ഷുറന്സ് പ്രീമിയം കുത്തനെ ഉയര്ന്നത് ആഗോള വിപണിയിലെ എല്ലാ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെയും മേല് ഒരു 'യുദ്ധച്ചുമട്' ആയി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.
ഇതിനേക്കാള് ഭീതിജനകമാണ് കാര്ഷിക മേഖല നേരിടുന്ന വള പ്രതിസന്ധി. റഷ്യയും പശ്ചിമേഷ്യയും ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പൊട്ടാഷും ഫോസ്ഫേറ്റും വിപണിയില് കിട്ടാക്കനിയാകുമ്പോള്, അത് ലോകത്തിന്റെ റേഷന് കടകളെയാണ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത്. തോക്കുകള് ഉതിര്ക്കുന്ന വെടിയുണ്ടകള് ഒടുവില് മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നത് പട്ടിണി കിടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ വയറ്റിലാണ് എന്ന ക്രൂരമായ സത്യം നാം തിരിച്ചറിയണം. അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിലെ ഈ സങ്കീര്ണ്ണതകള് ഇന്ത്യയെപ്പോലൊരു രാജ്യത്തിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ഉയര്ത്തുന്നത്. ചരക്കുകൂലിയിലുണ്ടാകുന്ന നേരിയ വര്ദ്ധനവ് പോലും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ വില കുത്തനെ കൂട്ടുന്നു. ഇത് ആഭ്യന്തര ഉല്പ്പാദന മേഖലയെ മന്ദീഭവിപ്പിക്കുകയും വിപണിയില് ഉല്പ്പന്നങ്ങളുടെ ക്ഷാമത്തിന് കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആഗോള സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെ ഈ തകര്ച്ച കേവലം ഒരു വിപണി പ്രതിസദ്ധിയല്ല, മറിച്ച് അന്താരാഷ്ട്ര സഹകരണത്തിന്റെ പരാജയമാണ്. രാജ്യങ്ങള് തമ്മിലുള്ള അവിശ്വാസവും സാമ്രാജ്യത്വ മോഹങ്ങളും വര്ദ്ധിക്കുമ്പോള് തകരുന്നത് ദശാബ്ദങ്ങള് കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പടുത്ത വിതരണ ശൃംഖലകളാണ്. ഒരു രാജ്യത്ത് വിളയുന്ന ധാന്യങ്ങള് മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് എത്താതിരിക്കുകയും, ഇന്ധന വിതരണം തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള് അത് ആഗോള ജനസംഖ്യയുടെ പകുതിയിലധികം വരുന്ന ജനങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. നയതന്ത്ര ചര്ച്ചകളിലൂടെ പരിഹരിക്കേണ്ട പ്രശ്നങ്ങള് യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോള് അതിന്റെ വില നല്കേണ്ടി വരുന്നത് നിരപരാധികളായ സാധാരണക്കാരാണ്. വിപണിയിലെ ഈ അസ്ഥിരത തടയാന് അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന് കഴിയാതെ പോകുന്നത് ആഗോള ഭരണസംവിധാനങ്ങളുടെ ബലഹീനതയെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.
ദേശീയ യാഥാര്ഥ്യവും വളര്ച്ചയുടെ തിളക്കം മറയ്ക്കുന്ന പണപ്പെരുപ്പവും
ദേശീയതലത്തില് നമ്മള് അഭിമാനിക്കുന്ന ജി.ഡി.പി വളര്ച്ചാ നിരക്കുകള്ക്ക് ഈ വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ ചൂടില് എത്രനാള് തിളക്കം നിലനിര്ത്താനാകും എന്ന ചോദ്യം ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം വരെ ഇന്ത്യയിലെ ചില്ലറവില്പ്പന പണപ്പെരുപ്പം റിസര്വ് ബാങ്കും കേന്ദ്ര സര്ക്കാരും നിശ്ചയിച്ച പ്രഖ്യാപിത പരിധിയായ നാല് ശതമാനത്തിനുള്ളില് സുരക്ഷിതമായിരുന്നുവെങ്കില്, ആഗോള എണ്ണവിലയുടെ അനിയന്ത്രിതമായ കുതിച്ചുചാട്ടം ആ നേട്ടങ്ങളെയെല്ലാം വിഴുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഇന്ത്യ തന്റെ ഇന്ധന ആവശ്യത്തിന്റെ എണ്പത്തിയഞ്ച് ശതമാനവും വിദേശത്തുനിന്നാണ് വാങ്ങുന്നത് എന്നതിനാല്, അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില് അസംസ്കൃത എണ്ണയ്ക്ക് ഒരു ഡോളര് കൂടുമ്പോള് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തില് നിന്ന് ചോരുന്നത് ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയാണ്. ഈ കറന്റ് അക്കൗണ്ട് കമ്മി നികത്താന് സര്ക്കാര് പൊതുജനങ്ങളുടെ മേല് ഇന്ധനനികുതി അടിച്ചേല്പ്പിക്കുമ്പോള്, പണപ്പെരുപ്പത്തിന്റെ തീപ്പൊരി ആഭ്യന്തര വിപണിയിലാകെ പടരുന്നു. ചില്ലറ പണപ്പെരുപ്പം ആറ് ശതമാനവും കടന്ന് കുതിക്കുമ്പോള് നാണയത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ മൂല്യം ഇടിയുകയും, സാധാരണക്കാരന്റെ സമ്പാദ്യം ചോരുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദേശീയ വളര്ച്ചാ നിരക്ക് മുന്പ് പ്രതീക്ഷിച്ച ഏഴര ശതമാനത്തില് നിന്നും ആറര ശതമാനത്തിലേക്ക് താഴാന് പോകുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം വിപണിയിലെ ഈ അസ്ഥിരതയാണ്. വ്യാവസായിക മേഖല ആവശ്യപ്പെടുന്ന അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ വിലക്കയറ്റം ഉല്പ്പാദനച്ചെലവ് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ഇത് വിപണിയില് ഉല്പ്പന്നങ്ങളുടെ വില വീണ്ടും കൂട്ടാന് നിര്ബന്ധിതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ചക്രം തുടരുമ്പോള് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ആഭ്യന്തര ഘടന തകരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര വിപണി അതിന്റെ വലിയ ജനസംഖ്യയുടെ വാങ്ങല് ശേഷിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് നിലനില്ക്കുന്നത്. എന്നാല് പണപ്പെരുപ്പം ഈ വാങ്ങല് ശേഷിയെ നശിപ്പിക്കുമ്പോള് വിപണിയില് മന്ദത അനുഭവപ്പെടുന്നു. ജനങ്ങള് അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങള്ക്ക് മാത്രം പണം ചിലവഴിക്കാന് തുടങ്ങുന്നതോടെ ആഭ്യന്തര കച്ചവടവും വ്യവസായങ്ങളും പ്രതിസന്ധിയിലാകുന്നു.
ഈ ദേശീയ പ്രതിസന്ധി കേവലമൊരു താല്ക്കാലിക സാമ്പത്തിക പ്രതിഭാസമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ നയരൂപീകരണത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പോരായ്മകളെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. വിദേശ വിപണികളെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നതാണ് നമ്മുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷാ ഭീഷണി. ഊര്ജ്ജ സുരക്ഷയുടെ കാര്യത്തില് നാം ഇപ്പോഴും സ്വയംപര്യാപ്തരല്ല എന്നത് ആഗോള പ്രതിസന്ധികള് ഉണ്ടാകുമ്പോള് നമ്മെ കൂടുതല് ദുര്ബലരാക്കുന്നു. കേന്ദ്രസര്ക്കാര് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന വലിയ സാമ്പത്തിക പാക്കേജുകള് പലതും സാധാരണക്കാരന്റെ കൈകളില് എത്തുന്നില്ല എന്ന ആക്ഷേപവും ശക്തമാണ്. വിപണിയിലെ വിലക്കയറ്റം തടയാന് ശക്തമായ വിപണി ഇടപെടലുകള് നടത്താന് സര്ക്കാരിന് സാധിക്കണം. പൂഴ്ത്തിവെപ്പും കരിഞ്ചന്തയും തടയാന് നിയമങ്ങള് കര്ശനമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കേരളത്തിന്റെ പ്രത്യേക സാഹചര്യവും ഇരട്ട പ്രഹരവും
ദേശീയ ശരാശരിയേക്കാള് ഈ പ്രതിസന്ധി ആഴത്തില് മുറിവേല്പ്പിക്കുന്നത് കേരളത്തെയാണ്. നമ്മള് ഒരു സമ്പൂര്ണ്ണ ഉപഭോഗ സംസ്ഥാനമാണ് എന്നതുതന്നെയാണ് ഇതിന് കാരണം. അരിയും പച്ചക്കറിയും മുതല് ഉപ്പ് വരെയുള്ള നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങള്ക്കായി നാം തൊട്ടടുത്ത സംസ്ഥാനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുമ്പോള്, ഉത്തരേന്ത്യന് വിപണിയിലുണ്ടാകുന്ന വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ ഇരട്ടി ആഘാതമാണ് കേരളത്തിലെ ചന്തകളില് പ്രതിഫലിക്കുന്നത്. ഇന്ധനവില വര്ദ്ധനവ് ചരക്കുകൂലി ഇരട്ടിയാക്കുന്നതിലൂടെ കേരളത്തിലെ സാധാരണക്കാരന്റെ കുടുംബ ബജറ്റാണ് തകരുന്നത്. ഇതിനൊപ്പം കേരളത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയായ പ്രവാസി മലയാളികളുടെ വിയര്പ്പും ഇന്ന് ഭീഷണിയിലാണ്. പശ്ചിമേഷ്യന് യുദ്ധങ്ങള് പ്രവാസികളുടെ തൊഴില് സുരക്ഷിതത്വത്തിന് മേല് വാളായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോള്, നാട്ടിലേക്കുള്ള പണമൊഴുക്ക് ഏതുനിമിഷവും നിലയ്ക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. നാണ്യവിളകളായ റബ്ബറിന്റെയും കുരുമുളകിന്റെയും വിപണി തകര്ച്ച കൂടി ചേരുമ്പോള് കേരളം നേരിടുന്നത് സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു സാമ്പത്തിക ശ്വാസംമുട്ടലാണ്.
കേരളത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര വരുമാനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് വരുന്നത് പ്രവാസികളില് നിന്നാണ്. എന്നാല് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ അസ്ഥിരത ഈ വരുമാന സ്രോതസ്സിനെ ബാധിക്കുമ്പോള് അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ നിര്മ്മാണ മേഖലയിലും സേവന മേഖലയിലും ദൃശ്യമാകും. റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് രംഗത്തും വ്യാപാര മേഖലയിലും ഉണ്ടാകുന്ന മന്ദത സംസ്ഥാനത്തിന്റെ നികുതി വരുമാനത്തെയും ബാധിക്കും. കേരളത്തിന്റെ കാര്ഷിക മേഖലയും വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ആഗോള വിപണിയിലെ വിലയിടിവും ഉല്പ്പാദനച്ചെലവിലെ വര്ദ്ധനവും കാരണം കര്ഷകര് കൃഷി ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. കര്ഷകര്ക്ക് കൃത്യമായ സബ്സിഡികളും വിലസ്ഥിരതാ ഫണ്ടുകളും നല്കി സംരക്ഷിക്കാന് സര്ക്കാരുകള്ക്ക് സാധിക്കണം.
സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ധനസ്ഥിതി ഇതിനകം തന്നെ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലാണ് എന്ന യാഥാര്ഥ്യം നാം മറക്കരുത്. കടമെടുപ്പ് പരിധിയെ ചൊല്ലി കേന്ദ്ര സര്ക്കാരുമായി നിലനില്ക്കുന്ന തര്ക്കങ്ങള് കേരളത്തിന്റെ വികസന പ്രവര്ത്തനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില് ആഗോള പണപ്പെരുപ്പം കൂടി കടന്നുവരുമ്പോള് സംസ്ഥാന സര്ക്കാരിന് വിപണിയില് ഇടപെടാനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷി പരിമിതപ്പെടുന്നു. മാവേലി സ്റ്റോറുകളും റേഷന് കടകളും വഴി കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് സാധനങ്ങള് എത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്ക്ക് ആവശ്യമായ ഫണ്ട് കണ്ടെത്താന് സര്ക്കാര് ബുദ്ധിമുട്ടുകയാണ്. പൊതുവിതരണ സംവിധാനം ശക്തമായി നിലനിര്ത്തിയില്ലെങ്കില് കേരളം വലിയൊരു ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് നീങ്ങാന് സാധ്യതയുണ്ട്.
നാണയനയത്തിന്റെ ഇരുതലവാളും റിസര്വ് ബാങ്കിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളും
പണപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാന് റിസര്വ് ബാങ്ക് പലിശനിരക്കുകള് ഉയര്ത്തുക എന്ന സ്ഥിരം സിദ്ധാന്തമാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത് എങ്കിലും ഈ മരുന്ന് രോഗത്തേക്കാള് മാരകമായ പാര്ശ്വഫലങ്ങളാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. പലിശ നിരക്ക് കൂട്ടുമ്പോള് വിപണിയിലെ പണത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് കുറയും എന്നത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ അത് ഭവന വായ്പയും വിദ്യാഭ്യാസ വായ്പയുമെടുത്ത മധ്യവര്ഗത്തിന്റെ മാസശമ്പളത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും പലിശയിനത്തില് ബാങ്കുകള് പിടിച്ചെടുക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, ഉയര്ന്ന പലിശ നല്കി വായ്പയെടുക്കാന് വ്യവസായികള് തയ്യാറാകാത്തതിനാല് പുതിയ ഫാക്ടറികളോ തൊഴിലവസരങ്ങളോ ഉണ്ടാകുന്നതുമില്ല. ഇവിടെയാണ് നയരൂപകര്ത്താക്കള് സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ചിന്തകള്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് ചിന്തിക്കേണ്ടത്. ഈ പണപ്പെരുപ്പം ജനങ്ങളുടെ കൈയില് പണം കൂടിയിട്ടുണ്ടായതല്ല, മറിച്ച് ആഗോള വിപണിയില് സാധനങ്ങള് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടുണ്ടായ ഒരു വിതരണ തടസ്സമാണ്. അതുകൊണ്ട് പലിശ കൂട്ടി ജനങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കുന്നതിന് പകരം വിതരണ ശൃംഖലയിലെ തടസ്സങ്ങള് മാറ്റാനുള്ള ധനനയങ്ങളാണ് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
നാം അതീവ ജാഗ്രത പുലര്ത്തിയില്ലെങ്കില് രാജ്യം എത്തിച്ചേരുക സാമ്പത്തിക വളര്ച്ച പൂര്ണ്ണമായും സ്തംഭിച്ചു നില്ക്കുകയും അതേസമയം വിപണിയില് സാധനങ്ങളുടെ വില റോക്കറ്റ് പോലെ കുതിച്ചുയരുകയും ചെയ്യുന്ന 'സ്റ്റാഗ്ഫ്ലേഷന്' എന്ന ഭീതിദമായ അവസ്ഥയിലേക്കായിരിക്കും. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീര്ണ്ണമായ ഈ അവസ്ഥയെ നേരിടാന് പരമ്പരാഗത നാണയനയങ്ങള് കൊണ്ട് സാധിക്കില്ല. പലിശനിരക്ക് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് താല്ക്കാലികമായി പണപ്പെരുപ്പത്തെ കുറച്ചേക്കാമെങ്കിലും അത് ദീര്ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില് സാമ്പത്തിക തകര്ച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകും. വ്യവസായങ്ങള്ക്ക് ആവശ്യമായ മൂലധനം കുറയുന്നതോടെ ഉല്പ്പാദനം കുറയുകയും തൊഴിലില്ലായ്മ വര്ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് രാജ്യത്തെ വലിയൊരു സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് നയിക്കും.
റിസര്വ് ബാങ്കിന്റെ സ്വയംഭരണാധികാരവും ഈ ഘട്ടത്തില് ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പലപ്പോഴും സര്ക്കാരിന്റെ രാഷ്ട്രീയ താല്പ്പര്യങ്ങള്ക്ക് വഴങ്ങി തീരുമാനങ്ങള് എടുക്കുന്നത് ദീര്ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ദോഷം ചെയ്യും. പണപ്പെരുപ്പം നിയന്ത്രിക്കാന് കൂടുതല് ശാസ്ത്രീയവും പ്രായോഗികവുമായ മാര്ഗ്ഗങ്ങള് കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്. ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിലെ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങള് ചെറുകിട വ്യാപാരികളെയും കര്ഷകരെയും ആണ് കൂടുതല് ബാധിക്കുന്നത്. കോര്പ്പറേറ്റുകള്ക്ക് നല്കുന്ന വലിയ വായ്പകള് പലതും നിഷ്ക്രിയ ആസ്തികളായി മാറുമ്പോള് സാധാരണക്കാരന്റെ വായ്പകള്ക്ക് മേല് കടുത്ത പലിശ ഈടാക്കുന്നത് നീതിയല്ല. നയരൂപീകരണത്തില് സാമൂഹിക നീതി ഉറപ്പാക്കാന് റിസര്വ് ബാങ്കിന് ബാധ്യതയുണ്ട്.
ഘടനാപരമായ പരിഷ്കരണങ്ങളും ഭാവി പ്രവചനങ്ങളും
വരുംദശകങ്ങള് ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ വെല്ലുവിളികളും സാദ്ധ്യതകളും നിറഞ്ഞതാണ്. ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തില് ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങള് നമ്മുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ഘടനയെ മാറ്റിമറിക്കാന് പോവുകയാണ്. യുദ്ധങ്ങള് നീണ്ടുപോവുകയാണെങ്കില് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയില് ഡോളറിന്റെ മൂല്യം വര്ദ്ധിക്കുകയും ഇത് രൂപയുടെ മൂല്യം കൂടുതല് ഇടിയാന് കാരണമാകുകയും ചെയ്യും. രൂപയുടെ മൂല്യം ഇടിയുന്നത് നമ്മുടെ ഇറക്കുമതിച്ചെലവ് വീണ്ടും കൂട്ടും. ഈ പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കാന് നമ്മുടെ ആഭ്യന്തര ഉല്പ്പാദന മേഖലയെ അടിയന്തരമായി നവീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആഗോള കമ്പനികള് ചൈനയ്ക്കും പശ്ചിമേഷ്യയ്ക്കും ബദലായി ഒരു സുരക്ഷിത താവളം തിരയുമ്പോള്, ഇന്ത്യയ്ക്ക് ആഭ്യന്തര ഉല്പ്പാദനത്തിന്റെ വാതിലുകള് തുറന്നിട്ടുകൊണ്ട് ഈ ആഗോള മൂലധനത്തെ ഇങ്ങോട്ട് ആകര്ഷിക്കാന് സാധിക്കണം.
ഡിജിറ്റല് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്ത്യ അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എങ്കിലും ഇതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങള് സമൂഹത്തിലെ എല്ലാത്തട്ടുകളിലും എത്തുന്നില്ല എന്ന യാഥാര്ഥ്യം നാം കാണണം. ഗ്രാമീണ മേഖലകളില് ഡിജിറ്റല് സാക്ഷരത വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെറുകിട കര്ഷകര്ക്ക് വിപണിയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടാനുള്ള സാങ്കേതിക സൗകര്യങ്ങള് ഒരുക്കുകയും വേണം.
എന്നാല് ഇതിനായി നമ്മുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും നിയമ വ്യവസ്ഥകളും കൂടുതല് സുതാര്യമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. വ്യവസായം തുടങ്ങുന്നതിനുള്ള ചുവപ്പുനാടകള് ഒഴിവാക്കുകയും കര്ഷകര്ക്കും ചെറുകിട സംരംഭകര്ക്കും ആവശ്യമായ പിന്തുണ നല്കുകയും വേണം. വിദേശ നിക്ഷേപങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഒരു രാജ്യത്തിനും ദീര്ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില് വളരാന് സാധിക്കില്ല. ആഭ്യന്തര വിപണിയെ ശക്തമാക്കുക എന്നതാണ് ഏക പോംവഴി. ജനങ്ങളുടെ ജീവിതനിലവാരം ഉയര്ത്തുകയും അവരുടെ വാങ്ങല് ശേഷി വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നയങ്ങളാണ് ഭാവിയില് രാജ്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. വിദ്യാഭ്യാസ ആരോഗ്യ മേഖലകളില് കൂടുതല് നിക്ഷേപം നടത്തുന്നത് വഴി മാത്രമേ മനുഷ്യവിഭവശേഷിയെ കൃത്യമായി വിനിയോഗിക്കാന് സാധിക്കൂ.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളര്ച്ചയും ഈ ഘട്ടത്തില് നിര്ണ്ണായക പങ്ക് വഹിക്കും. ഡിജിറ്റല് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്ത്യ അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എങ്കിലും ഇതിന്റെ ഗുണഫലങ്ങള് സമൂഹത്തിലെ എല്ലാത്തട്ടുകളിലും എത്തുന്നില്ല എന്ന യാഥാര്ഥ്യം നാം കാണണം. ഗ്രാമീണ മേഖലകളില് ഡിജിറ്റല് സാക്ഷരത വര്ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെറുകിട കര്ഷകര്ക്ക് വിപണിയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടാനുള്ള സാങ്കേതിക സൗകര്യങ്ങള് ഒരുക്കുകയും വേണം. ഇടനിലക്കാരുടെ ചൂഷണം ഒഴിവാക്കാന് സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് സാധിക്കും. ഭാവിയിലെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങള് പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദപരമായിരിക്കണം എന്നതും പ്രധാനമാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ആഗോള സാമ്പത്തിക ക്രമത്തെ ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണ്.
പുതിയൊരു സാമ്പത്തിക ദര്ശനം: വിപണിയുടെ ധാര്മ്മികത
ഇവിടെയാണ് നാം വിപണിയുടെ ധാര്മ്മികതയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കേണ്ടത്. നവലിബറല് സാമ്പത്തിക നയങ്ങള് വിപണിയെ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തിയായി കാണുകയും അത് സ്വയം എല്ലാം ശരിയാക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല് ഈ സിദ്ധാന്തം വലിയ പരാജയമാണെന്ന് ചരിത്രം പലവട്ടം തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിപണിക്ക് ലാഭം മാത്രമാണ് ലക്ഷ്യം, അതിന് മനുഷ്യന്റെ വിശപ്പോ വേദനയോ മനസ്സിലാക്കാന് സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളില് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടല് അത്യാവശ്യമാണ്. പണപ്പെരുപ്പം കൂടുമ്പോള് പൂഴ്ത്തിവെപ്പുകാരും കരിഞ്ചന്തക്കാരും ലാഭം കൊയ്യുമ്പോള് സാധാരണക്കാരന് പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഇത് തടയാന് കര്ശനമായ നിയമങ്ങളും ശക്തമായ പൊതുവിതരണ സംവിധാനവും ആവശ്യമാണ്.
സാമ്പത്തിക വളര്ച്ച എന്നത് കേവലം അക്കങ്ങളുടെ കളി മാത്രമല്ല, അത് മനുഷ്യന്റെ ജീവിത നിലവാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരിക്കണം. രാജ്യത്തെ ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന ജനങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടുകൊണ്ട് കുറച്ചുപേര്ക്ക് മാത്രം സമ്പത്ത് കൂട്ടുന്ന സാമ്പത്തികനയം ജനാധിപത്യത്തിന് തന്നെ ഭീഷണിയാണ്. വിഭവങ്ങളുടെ തുല്യമായ വിതരണമാണ് ഒരു നല്ല സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ലക്ഷ്യം. കോര്പ്പറേറ്റുകള്ക്ക് നല്കുന്ന നികുതി ഇളവുകള് കുറയ്ക്കുകയും ആ പണം സാധാരണക്കാരന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി വിനിയോഗിക്കുകയും വേണം. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, തൊഴില് എന്നിവ ഉറപ്പാക്കാന് ഭരണകൂടത്തിന് ബാധ്യതയുണ്ട്.
അന്താരാഷ്ട്ര വ്യാപാരത്തിന് ഡോളറിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയെ കൂടുതല് ദുര്ബലമാക്കുന്നു എന്ന യാഥാര്ഥ്യം ഉള്ക്കൊണ്ട് രൂപയിലുള്ള വ്യാപാര കരാറുകള് കൂടുതല് രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് വിപുലീകരിക്കണം
ഈ പുതിയ സാമ്പത്തിക ദര്ശനം മനുഷ്യത്വത്തില് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കണം. വിപണിയുടെ താല്പര്യങ്ങളേക്കാള് ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്ക്കാണ് മുന്ഗണന നല്കേണ്ടത്. പണപ്പെരുപ്പം സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കാതിരിക്കാന് ആവശ്യമായ മുന്കരുതലുകള് എടുക്കണം. വിലക്കയറ്റം ഉണ്ടാകുമ്പോള് ശമ്പള വര്ദ്ധനവ് ഇല്ലാത്ത തൊഴിലാളികള്ക്ക് പ്രത്യേക ആശ്വാസ പാക്കേജുകള് പ്രഖ്യാപിക്കണം. സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വ പെന്ഷനുകള് കൃത്യമായി വിതരണം ചെയ്യുന്നത് വഴി വിപണിയില് പണലഭ്യത ഉറപ്പാക്കാനും മന്ദത ഒഴിവാക്കാനും സാധിക്കും. സാമ്പത്തിക നയരൂപീകരണത്തില് സാധാരണക്കാരുടെ ശബ്ദത്തിന് പ്രാധാന്യം നല്കണം.
പ്രായോഗിക പരിഹാരങ്ങളും നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങളും
ഈ ആഗോള കൊടുങ്കാറ്റില് പെട്ട് ഇന്ത്യന് കപ്പല് തകരാതിരിക്കാന് ധീരവും ജനപക്ഷത്തുനിന്നുള്ളതുമായ ഭരണാധികാരം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര വ്യാപാരത്തിന് ഡോളറിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയെ കൂടുതല് ദുര്ബലമാക്കുന്നു എന്ന യാഥാര്ഥ്യം ഉള്ക്കൊണ്ട് രൂപയിലുള്ള വ്യാപാര കരാറുകള് കൂടുതല് രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് വിപുലീകരിക്കണം. ഇത് നമ്മുടെ വിദേശനാണ്യ ശേഖരത്തിന്മേലുള്ള സമ്മര്ദ്ദം കുറയ്ക്കും. അസംസ്കൃത എണ്ണവില കൂടുമ്പോള് ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന് കേന്ദ്രസംസ്ഥാന സര്ക്കാരുകള് തങ്ങളുടെ നികുതി വിഹിതം കുറയ്ക്കാന് തയ്യാറാകുകയും പെട്രോളിയം ഉല്പ്പന്നങ്ങളെ ജി.എസ്.ടി പരിധിയില് കൊണ്ടുവരുന്ന കാര്യത്തില് രാഷ്ട്രീയ പിടിവാശികള് ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഇന്ധന നികുതിയെ ഒരു പ്രധാന വരുമാന മാര്ഗ്ഗമായി കാണുന്ന സര്ക്കാരുകളുടെ നയം തിരുത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഫോസില് ഇന്ധനങ്ങളോടുള്ള നമ്മുടെ അടിമത്തമാണ് വിദേശ യുദ്ധങ്ങള് നമ്മുടെ അടുക്കളകളെ നിയന്ത്രിക്കാന് കാരണം എന്നതിനാല് സൗരോര്ജ്ജവും ബയോഫ്യുവല് സാങ്കേതികവിദ്യകളും യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തില് നടപ്പിലാക്കി ഊര്ജ്ജ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടുക മാത്രമാണ് ഇതിനുള്ള ഏക ശാശ്വത പരിഹാരം. പുനരുപയോഗ ഊര്ജ്ജ സ്രോതസ്സുകളിലേക്കുള്ള മാറ്റം വേഗത്തിലാക്കണം. ഹരിത ഊര്ജ്ജ പദ്ധതികള്ക്ക് കൂടുതല് സബ്സിഡികളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നല്കണം. ഇത് ദീര്ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില് നമ്മുടെ ഇന്ധന ഇറക്കുമതിച്ചെലവ് ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കും. കാര്ഷിക മേഖലയില് ഓര്ഗാനിക് വളങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് വഴി രാസവളങ്ങളുടെ ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാന് സാധിക്കും.
നയതന്ത്ര തലത്തില് ഇന്ത്യ കൂടുതല് സജീവമായി ഇടപെടേണ്ടതുണ്ട്. വന്ശക്തികളുടെ ചേരിതിരിവുകളില് പെടാതെ സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങള് സംരക്ഷിക്കാന് ഇന്ത്യക്ക് സാധിക്കണം. റഷ്യയില് നിന്നും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളില് നിന്നും കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ഇന്ധനം വാങ്ങാനുള്ള നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങള് തുടരണം. അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളില് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദമായി ഇന്ത്യ മാറണം. ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലകള് പുന?സ്ഥാപിക്കാന് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില് സമ്മര്ദ്ദം ചെലുത്തണം. പ്രാദേശിക കൂട്ടായ്മകള് ശക്തമാക്കുന്നത് വഴി വ്യാപാര ബന്ധങ്ങള് കൂടുതല് സുരക്ഷിതമാക്കാന് സാധിക്കും.
ഭാവി തലമുറയ്ക്ക് സുരക്ഷിതവും സുസ്ഥിരവുമായ ഒരു സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ കൈമാറാന് നമുക്ക് സാധിക്കണം. അതിനായി ഇന്നത്തെ സ്വാര്ത്ഥ താല്പര്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ഭേദങ്ങളും മറന്ന് ഒന്നിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ലോകസമാധാനം എന്നത് ഇന്ന് കേവലമൊരു അന്താരാഷ്ട്ര ഐക്യദാര്ഢ്യ മുദ്രാവാക്യമല്ല; അത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴേക്കിടയിലുള്ള മനുഷ്യന്റെ അത്താഴത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്. വന്ശക്തികള് തങ്ങളുടെ തന്ത്രപ്രധാനമായ മേധാവിത്വത്തിനായി വിദേശ മണ്ണില് ബോംബുകള് വര്ഷിക്കുമ്പോള്, അതിന്റെ സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങള് ചുമക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരായ കര്ഷകരും തൊഴിലാളികളുമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളില് സമാധാനത്തിനായി ഉറക്കെ ശബ്ദമുയര്ത്താന് ഇന്ത്യക്ക് സാധിക്കണം. എന്നാല് അതിനൊപ്പം തന്നെ, ആഭ്യന്തരമായി ജനങ്ങളെ വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ ദംഷ്ട്രകളില് നിന്ന് കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന് സബ്സിഡികളുടെ കൃത്യമായ വിതരണവും നികുതി പരിഷ്കരണങ്ങളും നടപ്പിലാക്കണം. വിപണിയുടെ ലാഭക്കണ്ണുകളെയല്ല, ജനങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെയാണ് ഭരണകൂടങ്ങള് മുന്ഗണനാ പട്ടികയില് ഒന്നാമതായി പ്രതിഷ്ഠിക്കേണ്ടത്. ദീര്ഘവീക്ഷണമുള്ള സാമ്പത്തിക നയങ്ങളും മനുഷ്യത്വമുള്ള ഭരണാധികാരവും മാത്രമാണ് ഈ യുദ്ധകാല പണപ്പെരുപ്പത്തിനുള്ള യഥാര്ത്ഥ പ്രതിരോധം. മാതൃഭൂമി എക്കാലത്തും ഉയര്ത്തിപ്പിടിച്ച മൂല്യങ്ങള് ഇതാണ് നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നത്. അധികാരത്തിന്റെ മണിമാളികകളില് ഇരിക്കുന്നവര് സാധാരണക്കാരന്റെ കണ്ണീരുകാണാന് തയ്യാറാകണം. എങ്കില് മാത്രമേ ജനാധിപത്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും അര്ത്ഥവത്താകൂ. യുദ്ധത്തിന്റെ കനലുകള് കെട്ടടങ്ങുകയും സമാധാനത്തിന്റെ പുലരി ഉദിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.
ഭാവി തലമുറയ്ക്ക് സുരക്ഷിതവും സുസ്ഥിരവുമായ ഒരു സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ കൈമാറാന് നമുക്ക് സാധിക്കണം. അതിനായി ഇന്നത്തെ സ്വാര്ത്ഥ താല്പര്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ഭേദങ്ങളും മറന്ന് ഒന്നിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വരണ്ട നിയമങ്ങള്ക്കപ്പുറം മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ നന്മയാണ് വിപണിയെ നയിക്കേണ്ടത്. സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയില് പുകയുന്ന കനലുകള് അണയ്ക്കാനും അവരുടെ ജീവിതത്തില് വെളിച്ചം എത്തിക്കാനും ഭരണാധികാരികള്ക്ക് കഴിയട്ടെ. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ സമ്പത്ത് അതിന്റെ വിദേശനാണ്യ ശേഖരമല്ല, മറിച്ച് സംതൃപ്തരായ ജനങ്ങളാണ് എന്ന സത്യം ഭരണാധികാരികള് മറക്കാതിരിക്കട്ടെ.
